شهيد برونسي ، تو سردار ساده اي هستي كه اين روزها آمده اي براي پالايش . پالايش ما و شهر ما و قلب ما . عبد الحسين . آنگاه كه به دنبال سربند مي گشتي . آن گاه كه از كه با حضرت زهرا س سخن مي گفتي . آنگاه كه به نماز شب مي ايستادي . آنگاه كه مينشستي كنج سنگر و به ظرف شستن مشغول مي شدي . آنگاه كه ... آنگاه هم بود در ذهنت كه روزي خواهي آمد و آن روز روز شهادت مادرت فاطمه زهرا س خواهد بود .

چه مراسمي خواهد مراسم تشييع تو . فرشتگان در حال آماده سازي نظام خلقت هستند براي برگزاري مراسم بازگشت يك محب زهرا س .

تصاوير با كيفيت شهيد برونسي براي بنر و پوستر : كليك كنيد

به زودي : صوت و كليپهاي شهيد برونسي

رمضان كه تمام ميشود آدم گوشه اي مي نشيند و تازه مي فهمد چه را از دست داده . ياد شبهاي قدر ، ياد روزهاي پر فروغ ، ياد شبهاي روشن ،‌ ياد شهادت مولا . بعد رمضان در فكر جبران كاستي ها كه بر مي خيزد بي اختيار و بدون شك ياد عرفه دلش را بي قرار مي كند . عرفه ، امتحاني ديگر براي پرواز . كساني كه رمضان را تجديد آورده اند بكوب مي خوانند و مي خواهند عرفه را نبازند . چون رسيدن به محرم بي پرواز محال است . محرم با زمين كاري ندارد . بايد آسماني شوي تا حس كني عاشورا را . تاسوعا را . وقت امتحان را زيادتر كرده اند تا اگر نتوانستي روزهاي اول بپري تا آخر صفر تمرينها تمام شده باشد و زميني ها هم . اين سالها در محرم هديه ي ناب و نايابي به پرنده ها ميدهند . اذن ورود به كربلا . و آنان را كه ارتفاشان در پرواز كم بوده را راهي مي كنند . راهي راهيان نور . بايد از هم اكنون شور داشته باشي و كور حركت نكني .چشمانت را باز كن و آسمان را نظاره كن و مسيرت را براي پرواز بسنج . آماده شو .اين روزها پرواز آسان نيست . سوخت كم پيدا مي شود و وسيله ي سفر سالم كمتر .

به فكر پرواز باش . اين پايينها خبري نيست . اين را نه به عنوان نصيحت كه به عنوان تجربه ي يك جامانده بپذير .

اين روزها نمي دانم به چه رو آورم ، دلم بدجور گرفته ،‌

يك جوري شده هوا ، اوضاع ، هوا شناسان نسيم محرم را گزارش نكرده اند ؟ اين روزها هواي بقيع كرده ام ، كربلا ، نجف ، سامرا ، هر جايي كه بشود ساعتي نشست و دم زد از بي كسيها . اين روزها نمي دونم به كدامين قبله پناه برم . اتفاقها زياد شده . حوادث و بلايا و سختي ها . نمي دانم ديگر چه نشاني از آخر الزمان مانده كه او نمي آيد .

مولايم ! ، 20 ميليون آواره ي مسلمان براي آمدنت كافي نيست ، كشيدن كاريكاتور جدت چه طور ؟ تخريب مزار مادرت ؟ آقايم ، آتش زدن به كتاب خدايت چه ، اين هم كافي نيست ؟ آقا ، ديگر چه بايد بشود كه نشده است ، ما تشنه نيستيم كه از تشنگي لبانمان ترك برداشته ، دنيا نامرد نشده است كه روزي نيست خبري از نامردي دنيا نرسد ،‌ يار نداري كه مولايمان خامنه اي حاضر است جانش را فدايت كند . يار نداري كه ما اگر چه قابل نيستيم ولي  .... نميدانم باز .

ديروز يكي حرف قشنگي ميزد . مي گفت " آقا " در سخنراني هاي اخيرشان خيلي به خود سازي تاكيد دارند ، حتي در ديدار مچلس خبرگان كه همه مجتهد اند آقا توصيه به خود سازي كردند . شايد مشكل اينجاست ، از ساخته نشدن من ... شايد من مانع هستم كه بيايي

آقا ، درست شوم مي آيي ؟