رمضان كه تمام ميشود آدم گوشه اي مي نشيند و تازه مي فهمد چه را از دست داده . ياد شبهاي قدر ، ياد روزهاي پر فروغ ، ياد شبهاي روشن ، ياد شهادت مولا . بعد رمضان در فكر جبران كاستي ها كه بر مي خيزد بي اختيار و بدون شك ياد عرفه دلش را بي قرار مي كند . عرفه ، امتحاني ديگر براي پرواز . كساني كه رمضان را تجديد آورده اند بكوب مي خوانند و مي خواهند عرفه را نبازند . چون رسيدن به محرم بي پرواز محال است . محرم با زمين كاري ندارد . بايد آسماني شوي تا حس كني عاشورا را . تاسوعا را . وقت امتحان را زيادتر كرده اند تا اگر نتوانستي روزهاي اول بپري تا آخر صفر تمرينها تمام شده باشد و زميني ها هم . اين سالها در محرم هديه ي ناب و نايابي به پرنده ها ميدهند . اذن ورود به كربلا . و آنان را كه ارتفاشان در پرواز كم بوده را راهي مي كنند . راهي راهيان نور . بايد از هم اكنون شور داشته باشي و كور حركت نكني .چشمانت را باز كن و آسمان را نظاره كن و مسيرت را براي پرواز بسنج . آماده شو .اين روزها پرواز آسان نيست . سوخت كم پيدا مي شود و وسيله ي سفر سالم كمتر .
به فكر پرواز باش . اين پايينها خبري نيست . اين را نه به عنوان نصيحت كه به عنوان تجربه ي يك جامانده بپذير .
| < قبلی | بعدی > |
|---|
