کلیپ و گرافیک برای یار

حجم فایل : 29 مگابایت

مدت زمان : 1 ساعت

جلسه دوم :

حجم فایل : 24 مگابایت

مدت زمان : 50 دقیقه

 

گوشه ای از روایات خوانده شده در بحث و مباحث مطرح شده توسط استاد نظافت در این دو جلسه در مدرسه علمیه حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف :

بسم الله الرحمن الرحیم

 

الكافي     2-241  باب المؤمن و علاماته و صفاته .....

عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ بُنْدَارَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ إِسْحَاقَ عَنْ سَهْلِ بْنِ الْحَارِثِ عَنِ الدِّلْهَاثِ مَوْلَى الرِّضَا ع قَالَ سَمِعْتُ الرِّضَا ع يَقُولُ

لَا يَكُونُ الْمُؤْمِنُ مُؤْمِناً حَتَّى يَكُونَ فِيهِ ثَلَاثُ خِصَالٍ سُنَّةٌ مِنْ رَبِّهِ وَ سُنَّةٌ مِنْ نَبِيِّهِ وَ سُنَّةٌ مِنْ وَلِيِّهِ

کتمان سر

سر : هر آنچه انسان آشکارش کند ضرری متوجه خودش یا جامعه اسلامی یا دیگران و کشور و دین می شود .اسرار را نباید گفت .

ایمان راست نمی شود مگر قلب راست شود . قلب راست نمی شود مگر زبان راست شود . امیر المومنین علی علیه السلام

 

انواع اسرار :

 

مدارا به معنای چشم پوشی از اهداف و آرمانها نیست .

بلکه به معنای به کار بردن عقل در رسیدن به آن آرمان است .

در روایات مداهنه که به معنای سازش کاری است به شدت سرزنش شده است .

اما مدارا به شدت تاکید شده است .

مداهنه : انسان به دنبال هوی و هوس است و میخواهد آن ضربه نبیند .

مدارا : جایی است که انسان میخواهد دینش ضربه نبیند . برای حفظ جامعه اسلامی .

 

مدارای امیر المومنین

 

امیر المومنین با ابوبکر مدارا کرد و عقل را به کار برد .

 

اما والله لقد تقمصها فلان، وانه ليعلم ان محلي منها محل القطب من الرحا، ينحدر عني السيل، ولا يرقي الي الطير، فسدلت دونها ثوبا، وطويت عنها كشحا. وطفقت ارتئي بين ان اصول بيد جذاء، او اصبر علي طخيه عمياء، يهرم فيها الكبير، ويشيب فيها الصغير، ويكدح فيها مومن حتي يلقي ربه!

فرايت ان الصبر علي هاتا احجي، فصبرت وفي العين قذي، وفي الحلق شجا، اري تراثي نهبا، حتي مضي الاول لسبيله، فادلي بها الي فلان بعده.

 

امیر المومنین علیه السلام مخالف جدی خودش را کمک می کند . میگوید به خط مقدم جنگ نرو . کشته می شوی .

بقیه را بفرست . نسبت به خلفا چنین رویه ای را دارد .

 

برخورد با عثمان :

در برخورد با خلیفه سوم حضرت خیلی مدارا کرد .

سمعت كما سمعنا، وصحبت رسول الله -صلي الله عليه واله- كما صحبنا. وما ابن ابي قحافه ولا ابن الخطاب باولي بعمل الحق منك، وانت اقرب الي رسول الله -صلي الله عليه واله وسلم- وشيجه رحم منهما، وقد نلت من صهره ( خطبه 163 )

 

حضرت میگوید آن دو اولی نبودند برای عمل به حق از تو . حضرت میخواهند عثمان را برگردانند به روش صحیح . میگویند چرا مثل آنها عمل نمی کنی . حضرت می فرمایند که آن دو نسبت به تو به حق عمل میکردند . تو هم مثل آنها رفتار کن . این همان مدارا است که عمل دو خلیفه قبلی را به حق تعبیر می کنند .

این نوع حرف زدن حرف زدن عاقلانه و هوشمندانه و مدارا گونه است . امیر المومنین برای بدتر نشدن اوضاع میگوید آنها عمل به حق کردند . تو هم بکن . آنها نزدیکتر بودند به پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم و مجبور بودند دست به عصا تر حرکت کنند ولی زمان عثمان وضع خیلی وخیم بود .

 

امیر المومنین در دوران حاکمیت خودشان هم مدارا می کردند .

بحثهای ایشان عمدتا ایجابی است . یعنی از فضائل اهل بیت می گفتند .

از مخالفان به صورت کلی حرف می زدند .

چرا ؟

هدف چیست ؟

هدف ما این است که میخواهیم بگوییم مرجعیت دینی و علمی و سیاسی مردم باید اهل بیت باشند .

در نامه 45 میخوانیم :

ولا اعددت لبالي ثوبي طمرا. و لاحزت من ارضها شبرا، ولا اخذت منه الا كقوت اتان دبره، ولهي في عيني اوهي و اهون من عفصه مقره بلي! كانت في ايدينا فدك من كل ما اظلته السماء، فشحت عليها نفوس قوم، وسخت عنها نفوس قوم اخرين، ونعم الحكم الله.

چرا حضرت صریح نمیگفت ؟

در جای دیگر :

كيف دفعكم قومكم عن هذا المقام وانتم احق به؟ فقال:

يا اخا بني اسد. انك لقلق الوضين، ترسل في غير سدد، ولك بعد ذمامه الصهر وحق المساله، وقد استعلمت فاعلم: اما الاستبداد علينا بهذا المقام ونحن الاعلون نسبا، والاشدون بالرسول -صلي الله عليه واله- نوطا، فانها كانت اثره شحت عليها نفوس قوم، وسخت عنها نفوس اخرين، والحكم الله، والمعود اليه القيامه.

 

 

---

 

باب تقیه اصول کافی :

 

الكافي     2 - 219 - باب التقية .....  ص : 217

مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ هِشَامٍ الْكِنْدِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يَقُولُ

إِيَّاكُمْ أَنْ تَعْمَلُوا عَمَلًا يُعَيِّرُونَّا بِهِ فَإِنَّ وَلَدَ السَّوْءِ يُعَيَّرُ وَالِدُهُ بِعَمَلِهِ كُونُوا لِمَنِ انْقَطَعْتُمْ إِلَيْهِ زَيْناً وَ لَا تَكُونُوا عَلَيْهِ شَيْناً صَلُّوا فِي عَشَائِرِهِمْ وَ عُودُوا مَرْضَاهُمْ وَ اشْهَدُوا جَنَائِزَهُمْ وَ لَا يَسْبِقُونَكُمْ إِلَى شَيْ‏ءٍ مِنَ الْخَيْرِ فَأَنْتُمْ أَوْلَى بِهِ مِنْهُمْ

وَ اللَّهِ مَا عُبِدَ اللَّهُ بِشَيْ‏ءٍ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنَ الْخَبْ‏ءِ قُلْتُ وَ مَا الْخَبْ‏ءُ قَالَ التَّقِيَّةُ .

 

ما فرزندان حضرت امیر علیه السلام  و پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم هستیم .

پدر فرزند بد با عمل او سرزنش می شود .

با آنها (سنی ها) نماز بخوانید . آنها نمیخوانند ما میخوانیم . اهل بیت صاحب واقعی اسلام اند . میخواهند اسلام بماند . اسلام حفظ بشود هر چه تو میگویی .

دو زن بودند . هر کدام  میگفتند این بچه مال من است . امیر المومنین علیه السلام گفت قنبر شمشیر را بیاور . این بچه را نصف کن . نصفش را به این بده و نصفش را به آن . مادر اصلی گذشت . گفت باشد . مال تو . بچه حفظ شود هر چه شما میگویید . مادر اصلی شناخته شد .

مادر و پدر اصلی این دین که ائمه هستند می گویند دین از بین نرود ما کنار می کشیم .

 

مستدرك‏ الوسائل

نَهْجُ الْبَلَاغَةِ، فِي كِتَابِهِ ع إِلَى الْحَارِثِ الْهَمْدَانِيِّ وَ احْذَرْ كُلَّ عَمَلٍ يُعْمَلُ بِهِ فِي السِّرِّ وَ يُسْتَحَى مِنْهُ فِي الْعَلَانِيَةِ وَ احْذَرْ كُلَّ عَمَلٍ إِذَا سُئِلَ عَنْهُ صَاحِبُهُ أَنْكَرَهُ وَ اعْتَذَرَ مِنْهُ وَ لَا تَجْعَلْ عِرْضَكَ غَرَضاً لِنِبَالِ الْقَوْلِ الْخَبَرَ

 

الكافي     2-219   باب التقية .....  ص : 217

10-  عَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَارُونَ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ مَسْعَدَةَ بْنِ صَدَقَةَ قَالَ قِيلَ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع إِنَّ النَّاسَ يَرْوُونَ أَنَّ عَلِيّاً ع قَالَ عَلَى مِنْبَرِ الْكُوفَةِ

 

أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ سَتُدْعَوْنَ إِلَى سَبِّي فَسُبُّونِي ثُمَّ تُدْعَوْنَ إِلَى الْبَرَاءَةِ مِنِّي فَلَا تَبَرَّءُوا مِنِّي فَقَالَ مَا أَكْثَرَ مَا يَكْذِبُ النَّاسُ عَلَى عَلِيٍّ ع ثُمَّ قَالَ إِنَّمَا قَالَ إِنَّكُمْ سَتُدْعَوْنَ إِلَى سَبِّي فَسُبُّونِي ثُمَّ سَتُدْعَوْنَ إِلَى الْبَرَاءَةِ مِنِّي وَ إِنِّي لَعَلَى دِينِ مُحَمَّدٍ

وَ لَمْ يَقُلْ لَا تَبَرَّءُوا مِنِّي فَقَالَ لَهُ السَّائِلُ أَ رَأَيْتَ إِنِ اخْتَارَ الْقَتْلَ دُونَ الْبَرَاءَةِ فَقَالَ وَ اللَّهِ مَا ذَلِكَ عَلَيْهِ وَ مَا لَهُ إِلَّا مَا مَضَى عَلَيْهِ عَمَّارُ بْنُ يَاسِرٍ حَيْثُ أَكْرَهَهُ أَهْلُ مَكَّةَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمَانِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِيهِ إِلَّا مَنْ أُكْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمانِ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ ص عِنْدَهَا يَا عَمَّارُ إِنْ عَادُوا فَعُدْ فَقَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عُذْرَكَ وَ أَمَرَكَ أَنْ تَعُودَ إِنْ عَادُوا

 

---

 

حضرت ابراهیم علیه السلام گفت هذا ربی .

حضرت ابراهیم علیه السلام گفت انی سقیم . امام صادق علیه السلام گفتند ایشان مریض نبودند .

این سنت ابراهیم خلیل است . تقیه می کند .

 

وسائل‏الشيعة     16-208-24  باب وجوب التقية مع الخوف إلى خر

وَ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ الْحَسَنِ الْقَطَّانِ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ السُّكَّرِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زَكَرِيَّا الْجَوْهَرِيِّ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عُمَارَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ سَعِيدٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ الصَّادِقَ ع يَقُولُ

 

عَلَيْكَ بِالتَّقِيَّةِ فَإِنَّهَا سُنَّةُ إِبْرَاهِيمَ الْخَلِيلِ ع إِلَى أَنْ قَالَ وَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ص كَانَ إِذَا أَرَادَ سَفَراً دَارَى بَعِيرَهُ وَ قَالَ ع أَمَرَنِي رَبِّي بِمُدَارَاةِ النَّاسِ كَمَا أَمَرَنِي بِإِقَامَةِ الْفَرَائِضِ وَ لَقَدْ أَدَّبَهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِالتَّقِيَّةِ فَقَالَ ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَ بَيْنَهُ عَداوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ وَ ما يُلَقَّاها إِلَّا الَّذِينَ صَبَرُوا الْآيَةَ يَا سُفْيَانُ مَنِ اسْتَعْمَلَ التَّقِيَّةَ فِي دِينِ اللَّهِ فَقَدْ تَسَنَّمَ الذِّرْوَةَ الْعُلْيَا مِنَ الْقُرْآنِ وَ إِنَّ عِزَّ الْمُؤْمِنِ فِي حِفْظِ لِسَانِهِ وَ مَنْ لَمْ يَمْلِكْ لِسَانَهُ نَدِمَ الْحَدِيثَ

 

الكافي     2-223    باب الكتمان

عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَحْيَى عَنْ حَرِيزٍ عَنْ مُعَلَّى بْنِ خُنَيْسٍ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع يَا مُعَلَّى

اكْتُمْ أَمْرَنَا وَ لَا تُذِعْهُ فَإِنَّهُ مَنْ كَتَمَ أَمْرَنَا وَ لَمْ يُذِعْهُ أَعَزَّهُ اللَّهُ بِهِ فِي الدُّنْيَا وَ جَعَلَهُ نُوراً بَيْنَ عَيْنَيْهِ فِي الْآخِرَةِ يَقُودُهُ إِلَى الْجَنَّةِ يَا مُعَلَّى مَنْ أَذَاعَ أَمْرَنَا وَ لَمْ يَكْتُمْهُ أَذَلَّهُ اللَّهُ بِهِ فِي الدُّنْيَا وَ نَزَعَ النُّورَ مِنْ بَيْنِ عَيْنَيْهِ فِي الْآخِرَةِ وَ جَعَلَهُ ظُلْمَةً تَقُودُهُ إِلَى النَّارِ يَا مُعَلَّى

إِنَّ التَّقِيَّةَ مِنْ دِينِي وَ دِينِ آبَائِي وَ لَا دِينَ لِمَنْ لَا تَقِيَّةَ لَهُ

يَا مُعَلَّى إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ أَنْ يُعْبَدَ فِي السِّرِّ كَمَا يُحِبُّ أَنْ يُعْبَدَ فِي الْعَلَانِيَةِ يَا مُعَلَّى إِنَّ الْمُذِيعَ لِأَمْرِنَا كَالْجَاحِدِ لَهُ

 

بحارالأنوار     2-74    باب 13 - النهي عن كتمان العلم و الخي

سن، [المحاسن‏] ابْنُ فَضَّالٍ عَنْ يُونُسَ بْنِ يَعْقُوبَ عَمَّنْ ذَكَرَهُ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ

 

مَا قَتَلَنَا مَنْ أَذَاعَ حَدِيثَنَا خَطَأً وَ لَكِنْ قَتَلَنَا قَتْلَ عَمْد

 

 

 

تقیه حتی در خلوت

وسائل‏الشيعة     16-512-24-  باب وجوب التقية مع الخوف إلى خر

وَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ قَالَ قَالَ سَيِّدُنَا الصَّادِقُ ع

عَلَيْكُمْ بِالتَّقِيَّةِ فَإِنَّهُ لَيْسَ مِنَّا مَنْ لَمْ يَجْعَلْهَا شِعَارَهُ وَ دِثَارَهُ مَعَ مَنْ يَأْمَنُهُ لِتَكُونَ سَجِيَّتَهُ مَعَ مَنْ يَحْذَرُهُ

 

باید تقیه داشته باشد با کسی که امنیت دارد . در همان جمع خصوصی که اعتماد دارد تا عادت در او شکل گیرد .

از ما نیست کسی که تقیه را شعار خودش قرار نمی دهد با کسی که با او امنیت دارد . تا عادت کند و در جمع بتواند تقیه کند .

 

مستدرك‏الوسائل     12-261-27- باب وجوب الاعتناء و الاهتمام با

14062-2، وَ قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع

إِنَّا لَنَبْشِرُ فِي وُجُوهِ قَوْمٍ وَ إِنَّ قُلُوبَنَا لَتَقْلِيهِمْ أُولَئِكَ أَعْدَاءُ اللَّهِ نَتَّقِيهِمْ عَلَى إِخْوَانِنَا وَ عَلَى أَنْفُسِنَا

 

مستدرك‏الوسائل     12-262-27- باب وجوب الاعتناء و الاهتمام با

وَ قَالَتْ فَاطِمَةُ ع بِشْرٌ فِي وَجْهِ الْمُؤْمِنِ يُوجِبُ لِصَاحِبِهِ الْجَنَّةَ وَ بِشْرٌ فِي وَجْهِ الْمُعَانِدِ يَقِي صَاحِبَهُ عَذَابَ النَّارِ

 

روش درست

روش درست روش ایجابی است . روش قبل جواب نداده است . اگر مبنا ساخته نشده باشد در آینده در برابر ابهت آنها فرو میریزد .

بحث علمی همیشه بوده و هست و باید باشد .

تمام بحث در به کار نبردن روشهای غلط است .

جواب نقضی این است که در همین شرایط بسیاری از بچه شیعه ها بزرگ شدند و به انحراف کشیده شدند .

جواب حلی هم برگزاری کرسی های علمی و مسائل ایجابی است .

 

شیعه واقعی

امام حسن عسکری علیه السلام :                          بحارالأنوار ج : 75 ص : 373

وَ قَالَ ع لِشِيعَتِهِ

 

فَإِنَّ الرَّجُلَ مِنْكُمْ إِذَا وَرِعَ فِي دِينِهِ وَ صَدَقَ فِي حَدِيثِهِ وَ أَدَّى الْأَمَانَةَ وَ حَسُنَ خُلُقُهُ مَعَ النَّاسِ قِيلَ هَذَا شِيعِيٌّ فَيَسُرُّنِي ذَلِكَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا زَيْناً وَ لَا تَكُونُوا شَيْناً جَرُّوا إِلَيْنَا كُلَّ مَوَدَّةٍ وَ ادْفَعُوا عَنَّا كُلَّ قَبِيحٍ فَإِنَّهُ مَا قِيلَ فِينَا مِنْ حُسْنٍ فَنَحْنُ أَهْلُهُ وَ مَا قِيلَ فِينَا مِنْ سُوءٍ فَمَا

 

نَحْنُ كَذَلِكَ لَنَا حَقٌّ فِي كِتَابِ اللَّهِ وَ قَرَابَةٌ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ وَ تَطْهِيرٌ مِنَ اللَّهِ لَا يَدَّعِيهِ أَحَدٌ غَيْرُنَا إِلَّا كَذَّابٌ أَكْثِرُوا ذِكْرَ اللَّهِ وَ ذِكْرَ الْمَوْتِ وَ تِلَاوَةَ الْقُرْآنِ وَ الصَّلَاةَ عَلَى النَّبِيِّ ص فَإِنَّ الصَّلَاةَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ عَشْرُ حَسَنَاتٍ احْفَظُوا مَا وَصَّيْتُكُمْ بِهِ وَ أَسْتَوْدِعُكُمُ اللَّهَ وَ أَقْرَأُ عَلَيْكُمُ السَّلَام‏

 

برخورد با اختلاف انگیزان

الكافي     2-222    باب الكتمان

5-  عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ عَبْدِ الْأَعْلَى قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يَقُولُ إِنَّهُ لَيْسَ مِنِ احْتِمَالِ أَمْرِنَا التَّصْدِيقُ لَهُ وَ الْقَبُولُ فَقَطْ مِنِ احْتِمَالِ أَمْرِنَا سَتْرُهُ وَ صِيَانَتُهُ مِنْ غَيْرِ أَهْلِهِ فَأَقْرِئْهُمُ السَّلَامَ وَ قُلْ لَهُمْ رَحِمَ اللَّهُ عَبْداً اجْتَرَّ مَوَدَّةَ النَّاسِ إِلَى نَفْسِهِ حَدِّثُوهُمْ بِمَا يَعْرِفُونَ وَ اسْتُرُوا عَنْهُمْ مَا يُنْكِرُونَ ثُمَّ قَالَ وَ اللَّهِ مَا النَّاصِبُ لَنَا حَرْباً بِأَشَدَّ عَلَيْنَا مَئُونَةً مِنَ النَّاطِقِ عَلَيْنَا بِمَا نَكْرَهُ
فَإِذَا عَرَفْتُمْ مِنْ عَبْدٍ إِذَاعَةً فَامْشُوا إِلَيْهِ وَ رُدُّوهُ عَنْهَا فَإِنْ قَبِلَ مِنْكُمْ وَ إِلَّا فَتَحَمَّلُوا عَلَيْهِ بِمَنْ يُثَقِّلُ عَلَيْهِ وَ يَسْمَعُ مِنْهُ

فَإِنَّ الرَّجُلَ مِنْكُمْ يَطْلُبُ الْحَاجَةَ فَيَلْطُفُ فِيهَا حَتَّى تُقْضَى لَهُ فَالْطُفُوا فِي حَاجَتِي كَمَا تَلْطُفُونَ فِي حَوَائِجِكُمْ

فَإِنْ هُوَ قَبِلَ مِنْكُمْ وَ إِلَّا فَادْفِنُوا كَلَامَهُ تَحْتَ أَقْدَامِكُمْ وَ لَا تَقُولُوا إِنَّهُ يَقُولُ وَ يَقُولُ فَإِنَّ ذَلِكَ يُحْمَلُ عَلَيَّ وَ عَلَيْكُمْ أَمَا وَ اللَّهِ لَوْ كُنْتُمْ تَقُولُونَ مَا أَقُولُ لَأَقْرَرْتُ أَنَّكُمْ أَصْحَابِي هَذَا أَبُو حَنِيفَةَ لَهُ أَصْحَابٌ وَ هَذَا الْحَسَنُ الْبَصْرِيُّ لَهُ أَصْحَابٌ وَ أَنَا امْرُؤٌ مِنْ قُرَيْشٍ قَدْ وَلَدَنِي رَسُولُ اللَّهِ ص وَ عَلِمْتُ كِتَابَ اللَّهِ وَ فِيهِ تِبْيَانُ كُلِّ شَيْ‏ءٍ بَدْءِ الْخَلْقِ وَ أَمْرِ السَّمَاءِ وَ أَمْرِ الْأَرْضِ وَ أَمْرِ الْأَوَّلِينَ وَ أَمْرِ الْآخِرِينَ وَ أَمْرِ مَا كَانَ وَ أَمْرِ مَا يَكُونُ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى ذَلِكَ نُصْبَ عَيْنِي .